Jest to jeden z najstarszych kościołów na terenie rejonu solecznickiego. Kościół został zbudowany w 1770 r. przez litewskiego pisarza Mykolasa Skarbka-Važinskisa. Obok kościoła osiedlił Karmelitów Starego Zakonu, którzy opiekowali się szkołą parafialną, szpitalem i przytułkiem dla ubogich, który powstał przy klasztorze w 1809 roku.
W kościele zachowały się ołtarze naw bocznych z okresu karmelitańskiego, zdobione rzeźbami w drewnie i manierystycznymi figurami oraz cenne obrazy sztalugowe, takie jak Portret A. Važinskisa, Portret św. Na uwagę zasługują również obrazy przedstawiające św. Annę ze św. Piotrem i św. Pawłem. Józefem, Matki Bożej ze św. Józefem oraz portret św. Józefem i św. Joachimem oraz obraz Chrystusa z trzciną. Znajdują się tu także charakterystyczne barokowe relikwiarze, naczynia liturgiczne, przenośne ołtarze, dzwon odlany na prośbę fundatora na początku XIX wieku oraz haftowane arnoty.
